กาวชีวภาพจากเซลลูโลสอาจช่วยแก้ปัญหาการรีไซเคิล
ปัญหาหนึ่งที่มักถูกมองข้ามในห่วงโซ่รีไซเคิลคือ “กาว” ที่ใช้ติดฉลาก กล่องบรรจุภัณฑ์ ไปจนถึงวัสดุก่อสร้างจำนวนมาก เพราะกาวที่ทำจากปิโตรเลียมอาจทำให้วัสดุที่ดูเหมือนรีไซเคิลได้ กลับถูกปฏิเสธเข้าสู่กระบวนการรีไซเคิลจริง เนื่องจากสิ่งปนเปื้อนจากฉลากหรือชิ้นส่วนที่ยึดติดกันด้วยกาวชนิดเดิม
บทความนี้เล่าถึง Silvis Materials สตาร์ทอัพที่ก่อตั้งโดย Patty Ferreira ซึ่งพัฒนากาวจากเซลลูโลสให้ย่อยสลายได้ بالكامل เพื่อใช้แทนกาวฟอสซิลในงานหลากหลายประเภท แนวคิดของเธอเริ่มจากการต่อยอดบทบาทเดิมของเซลลูโลสในฐานะสารช่วยคงตัวในอิมัลชันกาว ก่อนจะพัฒนาสูตรให้เลียนแบบคุณสมบัติของนาโนเซลลูโลสซึ่งมีราคาสูงกว่า
จุดสำคัญคือสูตรของ Silvis ไม่ได้จำกัดอยู่กับวัตถุดิบพืชชนิดใดชนิดหนึ่ง แต่สามารถใช้เซลลูโลสจากพืชแทบทุกประเภทเป็นฐานในการผลิตกาวได้ ทำให้มีโอกาสนำไปใช้ในอุตสาหกรรมได้กว้าง ทั้งบรรจุภัณฑ์และงานก่อสร้าง โดยมี MIT Startup Exchange ช่วยเชื่อมบริษัทเหล่านี้เข้ามาทดสอบการใช้งานจริง
Ferreira คาดว่ากาวชีวภาพชนิดนี้จะช่วยลดการปล่อยคาร์บอนในกระบวนการผลิตได้มากถึง 80% และใช้พลังงานน้อยกว่ากาวจากเชื้อเพลิงฟอสซิลราวครึ่งหนึ่ง หากผลการทดสอบและการขยายสเกลเป็นไปตามเป้าหมาย เทคโนโลยีนี้อาจกลายเป็นชิ้นส่วนเล็กๆ แต่สำคัญในการทำให้ผลิตภัณฑ์และบรรจุภัณฑ์รีไซเคิลได้จริงมากขึ้น
