ม็อด GTA 5 ที่ให้ผู้เล่นอุ้ม NPC ได้ ถูกใช้เล่าเรื่อง “รักษาความเหงาผู้ชาย”
บทความชิ้นนี้เป็นงานเขียนเชิงขำขันจาก PC Gamer ที่หยิบ Grand Theft Auto 5 มาพูดถึงในมุมประหลาดแต่ชวนคิด คือการพยายาม “รักษา” ความโดดเดี่ยวของตัวละครชายด้วยการเพิ่มปฏิสัมพันธ์กับคนในเกม แทนที่จะพึ่งม็…

บทความชิ้นนี้เป็นงานเขียนเชิงขำขันจาก PC Gamer ที่หยิบ Grand Theft Auto 5 มาพูดถึงในมุมประหลาดแต่ชวนคิด คือการพยายาม “รักษา” ความโดดเดี่ยวของตัวละครชายด้วยการเพิ่มปฏิสัมพันธ์กับคนในเกม แทนที่จะพึ่งม็อดแนวสัตว์เลี้ยงหรือสิ่งมีชีวิตแฟนตาซี ผู้เขียนทดลองแนวคิดว่า ตัวละครอย่าง Franklin, Trevor และ Michael ต้องการ “เพื่อนมนุษย์” มากกว่าสิ่งอื่นใด
แกนของเรื่องอยู่ที่ม็อดชื่อ 2gether สำหรับ GTA 5 ซึ่งเปิดให้ผู้เล่นเข้าไปใกล้ NPC แบบสุ่มแล้วอุ้ม พาด หรือให้ NPC เกาะตัวผู้เล่นได้ราวกับเป็นเป้สะพายหลังหรือของประดับ ผู้เขียนนำสิ่งนี้มาเล่าแบบเสียดสีว่าเป็นรูปแบบหนึ่งของมิตรภาพที่แท้จริง เพราะทำให้ตัวละครมี “เพื่อน” ที่อยู่ร่วมการเดินทางไปด้วย ไม่ใช่เพียง NPC ที่เดินผ่านไปมาอย่างไร้ความหมาย
บทความยังสะท้อนลักษณะตลกแบบแอ็กชันปั่นป่วนของ GTA โดยชี้ว่าชาวเมือง Los Santos ดู “ยอมรับทุกอย่าง” อย่างน่าประหลาด ไม่ว่าจะถูกอุ้มไปทั่วเมือง เผชิญรถชนหลายครั้ง หรืออยู่ท่ามกลางม็อดอื่น ๆ ที่ทำให้เกมวุ่นวาย เช่น รถบินได้และสงครามแก๊งค์ที่ต่อเนื่อง ความนิ่งเฉยของ NPC ถูกใช้เป็นมุกสำคัญที่ขับให้สถานการณ์ดูเหนือจริงยิ่งขึ้น
ผู้เขียนเล่าถึงการทดสอบความอดทนของ NPC ด้วยการอุ้มคนเดินป่ามาวิ่งข้ามถนนจนเกิดอุบัติเหตุซ้ำ ๆ แต่ตัวละครในเกมกลับไม่สะทกสะท้าน ราวกับเป็นสัญลักษณ์ของความสงบนิ่งหรือความไม่รับรู้ต่อความโกลาหลรอบตัว ความตลกจึงไม่ได้มาจากระบบเกมเพียงอย่างเดียว แต่เกิดจากการเอาพฤติกรรมธรรมดาอย่าง “การมีเพื่อน” ไปวางไว้ในโลกเปิดที่เต็มไปด้วยความรุนแรง
ท้ายที่สุด ผู้เขียนสรุปในเชิงล้อเลียนว่าเมื่อได้พิสูจน์แล้วว่า NPC เหล่านี้มีความสงบเสมือนนักบวช จึงนำพวกเขากลับไปยังพื้นที่ธรรมชาติที่พบเจอ บทความทั้งชิ้นจึงเป็นการใช้ม็อดของ GTA 5 มาสร้างเรื่องเล่าเสียดสีเกี่ยวกับความเหงา มิตรภาพ และความแปลกประหลาดของการเล่นเกมบนพีซี มากกว่าจะเป็นรีวิวเชิงเทคนิคของม็อดเอง


