One Piece: Grand Gourmet เกมทำร้านอาหารที่ขายแฟนเซอร์วิสแต่ระบบยังตื้น

One Piece: Grand Gourmet เป็นเกมที่เลือกแปลจักรวาลวันพีซออกมาในมุมที่ต่างจากเกมแอ็กชันทั่วไป โดยให้ซันจิเป็นแกนหลักของการบริหารร้านอาหารลอยน้ำและรวบรวมตัวละครจากทั่วทั้งเรื่องมาช่วยกันสร้างธุรกิจ แม้ไอเดียตั้งต้นจะน่าสนใจมาก เพราะเปิดโอกาสให้ผู้เล่นได้ย้อนพบสถานที่สำคัญ ตัวละครคุ้นหน้า และบรรยากาศจากหลายช่วงของซีรีส์ แต่บทรีวิวมองว่าเกมใช้แฟนเซอร์วิสเป็นหลักมากกว่าจะมีเนื้อเรื่องใหม่หรือระบบที่ลึกพอรองรับแนวคิดนี้ได้เต็มที่

ในด้านการดำเนินเรื่อง เกมเริ่มจากเหตุการณ์ที่ซันจิกับลูฟี่แยกจากลูกเรือและพบร้านอาหารบนเรือที่ถูกพวกปลอมสแตรว์แฮตคุกคาม จนนำไปสู่การออกเดินทางแข่งขันทำอาหารเพื่อกู้ชื่อเสียงของบาราติเอะและเดินทางไปตามเส้นเรื่องแบบไล่เรียงตั้งแต่ยุคต้นของเรื่องไปจนถึงเนื้อหาช่วงใหม่ ๆ จุดเด่นคือการอัดตัวละครและเหตุการณ์สำคัญเข้าไว้มากมาย แต่อีกด้านก็ทำให้ผู้เล่นที่ยังตามอนิเมะหรือมังงะไม่ทันอาจเจอสปอยล์จำนวนมาก

ระบบสร้างร้านเป็นแกนหลักของเกม ผู้เล่นเริ่มจากร้านที่แทบว่างเปล่า แล้วค่อย ๆ เพิ่มโต๊ะ ของตกแต่ง สิ่งอำนวยความสะดวก และพื้นที่ใช้งานต่าง ๆ เพื่อดึงดูดลูกค้าและทำเงินไปขยายร้านต่อ อย่างไรก็ตาม รีวิวชี้ว่าการจัดร้านไม่ได้ให้รางวัลกับความสวยงามหรือความสมจริงเท่าที่ควร เพราะเกมกลับเน้นค่าสถานะด้านความสบายมากกว่าการออกแบบร้านให้ดูดี ทำให้ผู้เล่นมักจะยัดของทุกอย่างเข้าไปในพื้นที่จำกัดเพื่อเร่งประสิทธิภาพ ส่งผลให้ร้านดูรกแต่กลับทำเงินได้ดี

องค์ประกอบตกแต่งตามธีมของแต่ละอาร์กเป็นอีกส่วนที่น่าสนใจ เพราะมีทั้งเฟอร์นิเจอร์และของประดับที่สะท้อนเอกลักษณ์ของสถานที่ในวันพีซ รวมถึงสิ่งมีชีวิตและสัตว์แปลกตาอย่างคิงซีคิงหรือปูยักษ์ที่ช่วยสร้างสีสันบนเรือ แต่ปัญหาคือของเหล่านี้แทบไม่มีบทบาทเชิงระบบหลังจากวางลงไปแล้ว จึงเป็นเพียงตัวเพิ่มมูลค่าทางเงินหรือค่าความสบายเล็กน้อย มากกว่าจะสร้างความแตกต่างในการเล่นอย่างแท้จริง

ด้านการทำอาหารก็มีแนวคิดที่น่าสนใจไม่แพ้กัน ซันจิสามารถทำเมนูจากวัตถุดิบและแรงบันดาลใจที่มาจากตัวละครหรือเหตุการณ์ในเรื่อง แล้วนำมาจัดชุดอาหารเพื่อขายให้ได้ราคาดีขึ้น แต่รีวิวเห็นว่ากลไกนี้ยังขาดความละเอียดในการวางแผน เพราะเกมแทบไม่บังคับให้ผู้เล่นคิดเชิงเมนูหรือจับคู่ของตามธีมมากนัก ทางที่คุ้มค่าที่สุดมักเป็นการเลือกเมนูที่ทำกำไรสูงสุดแบบอัตโนมัติ ส่งผลให้การปรับแต่งจานอาหารด้วยความตั้งใจของผู้เล่นกลายเป็นแค่ของเสริมเพื่อความสนุกมากกว่าเหตุผลเชิงกลยุทธ์

การปลดล็อกสูตรอาหารและการชักชวนลูกค้ากลายเป็นอีกจุดที่พึ่งดวงมากเกินไป ผู้เล่นต้องเดาเอาว่าตัวละครคนไหนจะชอบอาหารอะไร และมักไม่มีตัวบอกใบ้อย่างชัดเจนว่าควรเอาเมนูไหนไปโน้มน้าวใคร ทำให้การค้นพบสูตรใหม่บางครั้งเป็นเรื่องบังเอิญมากกว่าการวางแผน ซึ่งแม้จะให้ความรู้สึกเซอร์ไพรส์อยู่บ้าง แต่ก็อาจทำให้ผู้เล่นหงุดหงิด โดยเฉพาะเมื่อมีตัวละครที่ชอบมากต้องถูกทิ้งไว้เพราะต้องเดินหน้าไปยังพื้นที่ถัดไป

สิ่งที่รีวิวมองว่าทำได้ดีที่สุดคือส่วนการออกสำรวจของลูกเรือ โดยเฉพาะเมื่อให้ลูฟี่และสมาชิกหมวกฟางออกไปทำภารกิจตามเกาะ เมือง หรือฐานสำคัญต่าง ๆ ของโลกวันพีซ การออกไปสำรวจใช้ทรัพยากรและเวลา แต่แลกมาด้วยรางวัลที่คุ้มค่า เช่น วัตถุดิบใหม่ ตัวละครที่มาเป็นลูกค้า หรือของใช้ในการเพิ่มรายได้ของร้าน นอกจากนี้แต่ละสมาชิกยังมีบทบาทเฉพาะตัวในการช่วยธุรกิจ เช่น แฟรงกี้ช่วยขยายเรือ อุซปช่วยสร้างของตกแต่ง ทำให้ส่วนนี้มีความเป็น One Piece และมีเหตุผลในการอัปเกรดทุกคนมากที่สุด

โดยสรุป One Piece: Grand Gourmet ถูกมองว่าเป็นเกมที่มีไอเดียตั้งต้นน่ารักและเหมาะกับแฟนซีรีส์มาก แต่การออกแบบระบบกลับยังผิวเผินในหลายด้าน ทั้งการจัดร้าน การทำอาหาร และการปลดล็อกคอนเทนต์ ทำให้ความสนุกจริงมาจากการพบตัวละครเก่า การอ้างอิงเหตุการณ์สำคัญ และการเล่นกับความเป็นแฟนบริการมากกว่าความลึกของเกมเพลย์