รีวิว Treehouse of Horror XXXVII: เดอะซิมป์สันส์กลับมาในรูปแบบตอนพิเศษฮาโลวีนที่ดีใช้ได้

The Simpsons: Treehouse of Horror XXXVII ได้รับคำชมว่าเป็นตอนพิเศษฮาโลวีนที่ “ดูได้เพลิน” แม้จะไม่ใช่ตอนระดับตำนานของซีรีส์ก็ตาม ผู้เขียนมองว่าคุณภาพของ Treehouse of Horror ในยุคหลังดีขึ้นพอสมควร และตอนนี้ก็อยู่ในกลุ่มที่โอเคมากกว่าจะน่าผิดหวัง เพียงแต่ความรู้สึกโดยรวมอาจด้อยลงเล็กน้อยเมื่อถูกนำไปเทียบกับตอนพิเศษแบบเรื่องยาวก่อนหน้านี้ ซึ่งทำได้เหนือกว่าชัดเจน

ตอนนี้กลับมาใช้โครงสร้างคลาสสิกของ Treehouse of Horror อีกครั้ง คือเปิดด้วยอินโทรที่ทำอนิเมชันพิเศษ แล้วตามด้วยเรื่องสั้นหลอน 3 ตอน แต่ละช่วงมีเอกลักษณ์ของตัวเองและไม่มีตอนใดที่อ่อนจนทำให้ภาพรวมเสียหาย ผู้เขียนยังสะท้อนว่าซีรีส์น่าจะพิจารณารูปแบบตอนยาวให้มากขึ้น เพราะเหมือนจะช่วยให้มุกและพล็อตมีน้ำหนักกว่าเดิม อย่างไรก็ตาม หากปีหนึ่งมีทั้งตอนยาวและตอนรวมเรื่องสั้น ก็นับว่าเป็นเรื่องดีสำหรับแฟน ๆ อยู่แล้ว

เรื่องสั้นแรก “Bride’s Shed Revisited” ใช้ Marge เป็นแกนหลัก เมื่อเธอประกอบโรงเก็บของหลังบ้านแล้วเกิดเหตุเหนือจริงที่สลับสามีไปมาได้ตามใจชอบ ตอนนี้เล่นกับไอเดียที่ Marge ได้ลอง “ควบคุม” สถานการณ์อย่างผิดธรรมชาติ และพาไปเจอทั้งตัวเลือกที่ดีและแย่จากคนในสปริงฟิลด์ ก่อนปิดท้ายด้วยมุกเซอร์ไพรส์ที่ดึง Jeff Probst เข้ามาเกี่ยวข้อง ผู้เขียนมองว่าตอนนี้ทำงานได้ดีในฐานะเรื่องเสียดสีแบบไม่ผูกกับแคนนอนหลักของเรื่อง

เรื่องที่สอง “Dog Boy Afternoon” เป็นพาร์ทที่หยิบแรงบันดาลใจจาก Pet Sematary มาใช้แบบหลวม ๆ โดยให้ Homer ทำเรื่องผิดพลาดจนเกิดเหตุสลับสมองระหว่างศพของ Santa’s Little Helper กับ Bart จุดเด่นอยู่ที่มุกต่อเนื่องเรื่อง Homer ดื่มสุราที่เล่นกับช่วงเวลาเช้า-บ่าย รวมถึงมุกสลับร่างที่ช่วยให้ตอนมีจังหวะตลกต่อเนื่อง นอกจากนี้ยังมีฉากโหดเลือดสาดเกินคาด ซึ่งเข้ากับโทนฮาโลวีนของซีรีส์และเป็นสิ่งที่ผู้เขียนชอบที่ทีมสร้างยังกล้าจัดเต็มอยู่

ส่วนตอนสุดท้าย “Vehicular Dad Slaughter” เล่าเรื่อง Bart และ Lisa เวอร์ชันวัยรุ่นที่ค้นพบว่า Homer ถูกพาไปติดอยู่ในมิติคล้ายวิดีโอฝึกอบรมของ DMV โดย Patty และ Selma ผู้เขียนชื่นชมแนวคิดที่ข้ามเวลาไปใช้เวอร์ชันวัยรุ่นของตัวละคร แม้จะรู้สึกว่าพล็อตเดียวกันสามารถเล่าแบบใช้ตัวละครปกติก็ได้เช่นกัน แต่ก็ยอมรับว่าพัทย์และเซลม่าเหมาะกับบทตัวร้ายสายแม่มดในตอนแบบนี้มาก

ภาพรวมของตอนนี้จึงเน้นไปที่การสำรวจครอบครัวซิมป์สันในช่วงวัยต่าง ๆ และให้พื้นที่กับตัวละครของ Julie Kavner อย่าง Marge กับพี่น้องของเธอเด่นขึ้น ซึ่งเป็นจุดที่ช่วยให้ตอนมีเอกภาพมากกว่าที่คิด แม้ผู้เขียนจะชี้ว่าเสียงพากย์ของ Kavner ในยุคหลังเปลี่ยนไปมากตามอายุของซีรีส์ แต่ก็ยังรู้สึกว่าช่วงหลังทีมงานจัดการเรื่องนี้ได้ดีขึ้น และเสียงของ Marge ฟังใกล้เคียงภาพจำเดิมมากกว่าแต่ก่อน

สรุปแล้ว Treehouse of Horror XXXVII ไม่ได้โดดเด่นพอจะขึ้นไปเทียบกับตอนฮาโลวีนระดับคลาสสิกของ The Simpsons แต่ก็ไม่มีช่วงไหนที่ล้มเหลวแบบชัดเจนเช่นกัน จึงถูกประเมินว่าเป็นตอนพิเศษที่ “ดีใช้ได้” และอยู่ในอันดับต้น ๆ ของฮาโลวีนพิเศษในซีซันล่าสุด แม้จะไม่ได้ถึงขั้นเป็นผลงานที่ต้องจดจำเป็นพิเศษก็ตาม