3 คนคอ Warhammer 40K แชร์ความเห็นแรง ๆ เกี่ยวกับเกมและสื่อดัดแปลง

PC Gamer ชวนทีมงานที่เป็นแฟน Warhammer 40,000 มาถกกันแบบจัดเต็มถึง “ความเชื่อ” ที่พวกเขายึดถือเกี่ยวกับจักรวาล 40K และผลงานดัดแปลงในรูปแบบเกม พร้อมเปิดให้ผู้อ่านโหวตเห็นด้วยหรือมองว่าเป็นเฮเรติกในแต่ละประเด็น บทความนี้จึงไม่ใช่ข่าวเชิงข้อมูลล้วน ๆ แต่เป็นคอลัมน์ความเห็นที่สะท้อนมุมมองของคอเกมต่อแฟรนไชส์นี้ และชี้ว่าจักรวาล Warhammer ไปไกลกว่ากระดานหรือหนังสือ จนปัจจุบันมีตัวตนชัดบนพีซีมากที่สุด

หนึ่งในข้อถกเถียงหลักคือ Warhammer 40K ควรถูกมองเป็นงานเสียดสีและตลกร้าย มากกว่าการยกให้เท่แบบตรงไปตรงมา ผู้เขียนเห็นว่าเสน่ห์ของซีรีส์อยู่ที่ความ “เว่อร์” และความไร้สาระอย่างมีชั้นเชิง ตั้งแต่โลกอนาคตที่มนุษยชาติถูกปกครองโดยจักรพรรดิบนบัลลังก์ทอง ไปจนถึงความขัดแย้งระหว่างเผ่าพันธุ์ต่างดาวและสงครามทำลายล้างระดับดาวเคราะห์ จึงอยากให้เกมและสื่อดัดแปลงรุ่นใหม่กลับไปแตะความเป็นพาร์อดี/เสียดสีของต้นฉบับให้ชัดขึ้น แทนการเล่นโทนเข้มขรึมจนกลบอารมณ์ขำดำที่เป็นรากของจักรวาลนี้

อีกประเด็นที่ถูกวิจารณ์ตรง ๆ คือซีรีส์ Space Marine ทั้งสองภาค ซึ่งผู้เขียนมองว่ามีจุดเด่นด้านงานภาพและการถ่ายทอดน้ำหนักของชุดเกราะสเปซมารีนได้ดี แต่ตัวเกมกลับจำเจและยืดเยื้อเกินไปเมื่อเทียบกับความสั้นของแคมเปญ การต่อสู้กับศัตรูเดิม ๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่าทำให้ประสบการณ์หมดความสดใหม่อย่างรวดเร็ว มุมมองนี้ขัดกับกระแสชื่นชมที่เกมภาคสองได้รับ และถูกหยิบมาเปรียบเทียบกับเกมแอ็กชันซูเปอร์ฮีโร่อื่น ๆ ที่โดนวิจารณ์หนักกว่า ทั้งที่เชิงระบบยังไม่ห่างกันมากนัก

ในฝั่งของแนวเกม ผู้เขียนเสนอว่า 40K ควรมีเกม RPG ให้มากกว่าเดิม แม้ยืนยันว่าไม่ได้อยากให้เกมแนววางแผนหายไป เพราะแฟรนไชส์นี้มีเกมสไตล์กลยุทธ์ดี ๆ อยู่แล้วหลายชุด เช่น Dawn of War, Mechanicus และโปรเจกต์ Total War: Warhammer 40k ที่กำลังน่าจับตา แต่เมื่ออ่านนิยาย Black Library หรือเสพเนื้อเรื่องจักรวาลนี้มากขึ้น กลับรู้สึกว่าโครงสร้างของ 40K เหมาะกับ RPG เป็นพิเศษ โดยยกตัวอย่าง Rogue Trader ที่แม้ช่วงเปิดตัวจะมีปัญหา แต่เมื่อเล่นต่อเนื่องแล้วกลับกลายเป็นหนึ่งใน CRPG ที่ชอบที่สุด และยังมี Dark Heresy ที่กำลังอยู่ระหว่างพัฒนาเป็นความหวังใหม่

บทความยังแทรกมุมมองฝั่งนักสะสมด้วย โดยมีการบ่นว่าซัพพอร์ตของ Games Workshop บางอย่างทำให้โมเดลเก่าเสียความหมาย เช่น Wolf Guard Terminators ที่เดิมใช้ค้อนสายฟ้าและโล่พลัง แต่รุ่นใหม่กลับตัดอาวุธสำคัญออกจนดูไม่เหมือนยูนิตเดิม เจ้าของโมเดลมองว่านี่เป็นการทำให้ของสะสมเก่ากลายเป็น “เฮเรติก” ทางอ้อม และน่าหงุดหงิดตรงที่บริษัทอาจค่อยขายเวอร์ชันย่อยใหม่ในภายหลังเพื่อดึงยอดขายซ้ำ

อีกช่วงหนึ่งของคอลัมน์เปิดประเด็นว่า 30K หรือยุค Horus Heresy น่าจะเหมาะกับวิดีโอเกมมากขึ้น เพราะเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญที่นำไปสู่สภาพโลกแบบ 40K ในปัจจุบัน ยุคนี้เต็มไปด้วยความทะเยอทะยาน การทรยศ และการล่มสลายของอุดมการณ์จักรวรรดิ ทำให้มีทั้งมิติทางการเมือง ประวัติศาสตร์ และโศกนาฏกรรมที่ขยายเป็นเนื้อเรื่องได้ดี แถมยังเปิดพื้นที่ให้เล่าเรื่องพวกเผ่าพันธุ์ต่างดาวยุคแรก ๆ, Thunder Warriors, Perpetuals และรากเหง้าของจักรวรรดิ ซึ่งเป็นสิ่งที่เกม 40K ปัจจุบันไม่ค่อยแตะมากนัก

ท้ายบทความยังพูดถึงอนาคตของ 40K บนจอทีวี โดยเชื่อว่าซีรีส์ที่ Henry Cavill ร่วมพัฒนาให้ Amazon อาจกลายเป็นจุดเริ่มต้นของการขยายจักรวาลสู่สื่อกระแสหลัก แต่ผู้เขียนไม่เห็นด้วยกับความคิดที่ว่า Eisenhorn ควรถูกดัดแปลงเป็นเรื่องแรก หากมองในเชิงโครงสร้างและโทนอารมณ์ เขามองว่า Gaunt’s Ghosts เหมาะกว่า เพราะเข้าถึงง่าย เป็นเรื่องของทหารหน่วยหนึ่งที่มีมิติมนุษย์สูง คล้ายวรรณกรรมสงครามแบบ Sharpe และมีทั้งฉากรบใหญ่ ตัวละครที่จำง่าย และโครงสร้างแบบซีรีส์ที่เหมาะกับทีวีมากกว่า

โดยรวม บทความนี้เป็นการรวม “ความเชื่อสุดขั้ว” ของแฟน Warhammer 40,000 ที่สะท้อนว่าแฟรนไชส์นี้ยังมีพื้นที่ถกเถียงกว้างมาก ทั้งเรื่องโทนของจักรวาล แนวเกมที่เหมาะสม การดัดแปลงไปสื่ออื่น และการจัดการกับของเล่นสะสม มันจึงเป็นทั้งคอลัมน์ความเห็นและหลักฐานว่า 40K ยังเป็นจักรวาลที่กระตุ้นการถกเถียงได้อย่างเข้มข้นในชุมชนเกม PC อยู่เสมอ