นักข่าวเกมเล่าความทรงจำ เล่น Halo 2 ก่อนใครและเกือบคิดตอนจบคือบั๊ก

บทความความเห็นจาก Ryan McCaffrey ของ IGN เล่าย้อนประสบการณ์ช่วงที่เขาทำงานกับ Official Xbox Magazine และได้อยู่ในกลุ่มคนกลุ่มแรกนอก Bungie ที่ได้เล่น Halo 2 ก่อนวางขายจริง โดยเรื่องนี้ถูกเล่าในบริบทฉลองครบ 25 ปีของ Xbox และเป็นการพาย้อนกลับไปยังยุคที่เกมยังออกแบบมาเพื่อสื่อสิ่งพิมพ์เป็นหลัก

McCaffrey ย้อนไปถึงกระแสความคาดหวังต่อ Halo 2 ซึ่งในเวลานั้นถูกมองว่าเป็นเกมที่ทุกคนรอมากที่สุดเกมหนึ่งของโลก เขาเล่าถึงตัวอย่างเปิดตัวในปี 2002 ที่สร้างความตื่นเต้นระดับตำนาน รวมถึงการเลื่อนวันวางจำหน่ายจากช่วงปลายปี 2003 ไปเป็นปี 2004 และแคมเปญประชาสัมพันธ์อันโด่งดังของ Peter Moore ที่ “สัก” โลโก้เกมและวันที่วางขายไว้บนแขนเพื่อย้ำว่าเกมจะออกตามกำหนด

เขาอธิบายว่าในยุคสมัยนั้นกระบวนการรีวิวเกมแตกต่างจากปัจจุบันอย่างมาก เพราะยังเป็นยุคแผ่นดิสก์ ไม่มีเดย์วันแพตช์ และนิตยสารต้องปิดงานล่วงหน้าหลายเดือน ทำให้ทีม OXM ต้องเดินทางไปที่ Bungie เพื่อเล่นและจบแคมเปญก่อนเกมขายจริง เขาและบรรณาธิการใหญ่จึงถูกจัดให้นั่งเล่นกันคนละเครื่องในห้องเก็บของ เพื่อไม่ให้รบกวนทีมพัฒนาและเพื่อป้องกันการสปอยล์กันเอง

จุดพีคของเรื่องเกิดขึ้นเมื่อ McCaffrey เล่นจนถึงตอนที่ตนเองคาดว่าเกมควรจะยังมีภารกิจสุดท้ายต่อจากการปราบ Tartarus แต่กลับพบว่าเครดิตขึ้นทันที เขาเล่าว่าในตอนนั้นคิดจริง ๆ ว่านี่อาจเป็นบั๊กหรือมิสชั่นท้ายเกมไม่ถูกเรียกใช้งาน เพราะประสบการณ์ที่เขามีก่อนหน้านี้ทำให้เชื่อว่าเรื่องยังไม่จบ จนเกือบลุกไปแจ้งทีม Bungie ว่าเกมมีปัญหา

ท้ายที่สุดเมื่อเขารอจนอีกคนเล่นจบและยืนยันว่าเกมก็จบแบบเดียวกัน เขาจึงได้รู้ว่า Halo 2 ตั้งใจจบอย่างห้วน ๆ เพื่อคงบรรยากาศค้างคาไว้ ตามที่ Bungie ภายหลังยอมรับว่าเคยมีภารกิจบนโลกเป็นฉากปิด แต่ถูกตัดออกเพื่อให้ทันกำหนดวางขาย บทความจึงสะท้อนทั้งแรงกดดันของการพัฒนาเกมฟอร์มยักษ์ในยุคนั้น และความเสี่ยงของการตัดคอนเทนต์เพื่อรักษาเส้นตาย

McCaffrey สรุปว่า แม้ตอนจบของ Halo 2 จะเป็นจุดสะดุดเพียงอย่างเดียว แต่โดยรวมเกมยังเป็นผลงานที่ยิ่งใหญ่ มีงานเล่าเรื่องที่น่าจดจำ การสลับมุมมองระหว่าง Master Chief กับ Arbiter และฉากต่อสู้อันเป็นไฮไลต์หลายจุด เขาปิดท้ายด้วยน้ำเสียงอบอุ่นว่า Halo 2 ยังคงเป็นเกม Halo ที่เขาชอบที่สุด และมองย้อนกลับไปว่าบางครั้งการไม่พูดอะไรในวินาทีที่เราไม่แน่ใจ อาจเป็นสิ่งที่ดีที่สุดแล้ว