Jensen Huang กับบทบาทผู้ก่อตั้งสายโชว์แมนที่กำลังเลือนหายจากวงการเทค
บทความของ The Verge มองว่ายุคของผู้บริหารเทคโนโลยีแบบผู้ก่อตั้งที่เป็นทั้งวิสัยทัศน์และคนโชว์บนเวทีใกล้จบลงพร้อมการจากไปของ Jensen Huang จาก Nvidia

The Verge ชี้ว่า Jensen Huang ไม่ได้เป็นแค่ซีอีโอของ Nvidia แต่เป็นสัญลักษณ์ของ “showman founder CEO” แบบเก่าที่ผูกตัวเองเข้ากับบริษัทอย่างแนบแน่น ตั้งแต่ภาพลักษณ์เสื้อหนังสีดำไปจนถึงการขึ้นเวทีคีย์โน้ตต่อหน้าผู้ชมจำนวนมาก บทความระบุว่าการออกจากบริษัทของเขาเกิดขึ้นในจังหวะที่ Nvidia กลายเป็นแกนกลางของบูม AI และมีน้ำหนักต่อทั้งอุตสาหกรรมและตลาดหุ้นสหรัฐ เพราะบริษัทมีสัดส่วนราว 6% ของดัชนี S&P 500 และถูกมองว่าเป็นผู้ถือกุญแจของ GPU ที่ขับเคลื่อนเศรษฐกิจ AI โลก
บทความเล่าย้อนว่า Huang ร่วมก่อตั้ง Nvidia เมื่อ 33 ปีก่อน และสร้างบริษัทด้วยการตัดสินใจเดิมพันครั้งใหญ่หลายรอบ จากช่วงเกือบล้มเหลวในงานชิปสำหรับ Sega Dreamcast ไปจนถึงการดันทุรังกับ Riva 128 ที่ช่วยปูทางสู่ GeForce และความสัมพันธ์ระยะยาวกับ TSMC อีกเดิมพันสำคัญคือ CUDA ซึ่งตอนแรกไม่มีตลาดรองรับชัดเจน แต่ทำให้ GPU ของ Nvidia กลายเป็นแพลตฟอร์มคอมพิวติ้งกว้างกว่ากราฟิก และภายหลังกลายเป็นฐานสำคัญของงาน AI เมื่อ AlexNet ถูกเทรนบน GPU ของ Nvidia ในปี 2012
The Verge ยังยกตัวอย่างว่าความทะเยอทะยานของ Huang ไม่ได้จำกัดอยู่ที่เกมหรือกราฟิก เขาเคยพยายามผลักดันชิปสำหรับโทรศัพท์ แม้แผนนั้นไม่เป็นไปตามที่คาด แต่แนวคิดเรื่อง ARM และชิปประมวลผลแบบกว้างขึ้นก็ส่งอิทธิพลมาถึงยุคปัจจุบัน ขณะเดียวกัน Nvidia ก็ขยับจากชิปไปสู่ระบบระดับเต็มแร็ก ผ่านการเข้าซื้อ Mellanox มูลค่า 6.9 พันล้านดอลลาร์ และการผูกฮาร์ดแวร์กับซอฟต์แวร์ CUDA จนคู่แข่งไล่ตามยาก นักวิเคราะห์ที่ถูกอ้างถึงในบทความมองว่าการตัดสินใจของ Nvidia เคลื่อนเร็วกว่าหลายบริษัทอย่างมาก โดยบางครั้งใช้เวลาเพียงไม่กี่วันแทนที่จะเป็นหลายสัปดาห์
แม้บทความจะบอกว่าผลกระทบระยะสั้นอาจเป็น “stock shock” มากกว่าจะเป็น “business shock” แต่ก็ชี้ว่าช่องว่างด้านผู้นำและภาพลักษณ์จะเป็นโจทย์ใหญ่ เพราะ Huang ไม่มีผู้สืบทอดที่วางไว้ชัดเจน และราว 60 คนรายงานตรงถึงเขาโดยตรง นักวิเคราะห์เห็นตรงกันว่ากำลังการผลิต โรดแมปสินค้า และห่วงโซ่อุปทานของ Nvidia ยังแข็งแรง และหลายเจเนอเรชันข้างหน้าก็ถูกออกแบบหรืออยู่ในขั้น tape-out แล้ว แต่คำถามสำคัญคือบริษัทจะรักษาอัตราการคิดค้นและความมั่นใจของตลาดได้หรือไม่ เมื่อไม่มีคนที่ “เป็น Jensen” อีกต่อไป


