ยืนยันหินตั้ง Devil’s Arrows ถูกขนย้ายจากไกล 11 ไมล์โดยมนุษย์

งานวิจัยใหม่ยืนยันว่า Devil’s Arrows แหล่งหินตั้งขนาดใหญ่ในยอร์กเชอร์ของอังกฤษ ไม่ได้เกิดจากการที่ธารน้ำแข็งพัดพามาวางไว้ตามธรรมชาติ แต่เป็นผลจากการขนย้ายของมนุษย์ในยุคหินใหม่จากแหล่งหินที่อยู่ห่างออกไปประมาณ 18 กิโลเมตร หรือราว 11 ไมล์ การศึกษานี้ตีพิมพ์ในวารสาร Proceedings of the Royal Society A และช่วยเติมเต็มคำถามสำคัญเกี่ยวกับที่มาของหินในกลุ่มอนุสรณ์สถานแห่งนี้

Devil’s Arrows ถือเป็นแนวหินตั้งที่สูงที่สุดในบรรดาโบราณสถานประเภทเดียวกันในบริเตน แต่กลับได้รับความสนใจน้อยกว่าสโตนเฮนจ์และแหล่งหินตั้งชื่อดังอื่น ๆ นักวิจัยชี้ว่าความสำคัญของมันถูกมองข้ามมานาน ทั้งที่เป็นหลักฐานสำคัญของความสามารถในการเคลื่อนย้ายก้อนหินขนาดมหึมาในยุคก่อนประวัติศาสตร์

ผู้ร่วมวิจัยระบุว่าก้อนหินแต่ละก้อนมีน้ำหนักราว 25 ตัน การขนย้ายหินเหล่านี้ข้ามภูมิประเทศของยอร์กเชอร์สะท้อนทั้งการจัดการแรงงานและการวางแผนที่ซับซ้อนของชุมชนยุคหินใหม่ งานชิ้นนี้จึงไม่ได้เพียงบอกที่มาของหิน แต่ยังชี้ให้เห็นว่าผู้คนในสมัยนั้นตั้งใจสร้างภูมิทัศน์ศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมาอย่างเป็นระบบ

บทความยังเชื่อมโยงการค้นพบนี้กับแนวโน้มการศึกษาสโตนเฮนจ์ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ซึ่งมีการใช้การวิเคราะห์ทางเคมีระบุแหล่งกำเนิดของหินแต่ละส่วนได้ละเอียดขึ้น เช่น หินบลูสโตนจำนวนมากมาจากเวลส์ตะวันตก และหินซาร์เซนชั้นนอกจากแหล่งใกล้มาร์ลโบโรห์ดาวน์ส การค้นพบเกี่ยวกับ Devil’s Arrows จึงตอกย้ำว่าการก่อสร้างอนุสรณ์หินใหญ่ในสหราชอาณาจักรเกี่ยวข้องกับเครือข่ายการจัดหาและขนส่งวัสดุที่ไกลกว่าที่เคยประเมินไว้