Wildwood รีวิว: แอนิเมชันสต็อปโมชันอลังการของ Laika ที่ทั้งงดงามและมืดหม่น

Wildwood คือผลงานสต็อปโมชันแฟนตาซีฟอร์มใหญ่จาก Laika และผู้กำกับ Travis Knight ที่ดัดแปลงจากนิยายเล่มแรกของ Wildwood Chronicles โดยเรื่องราวติดตามเด็กหญิง Prue McKeel และ Curtis ที่ต้องออกเดินทางเข้าสู่ป่ามหัศจรรย์ Wildwood เพื่อตามหา Mac น้องชายของ Prue ที่ถูกลักพาตัวไป ตัวหนังสร้างความประทับใจตั้งแต่ต้นด้วยงานภาพที่ละเอียดลึกและการออกแบบโลกที่มีชีวิตชีวา จนแทบลืมไปว่านี่คือแอนิเมชันสต็อปโมชัน ความทะเยอทะยานด้านงานสร้างทำให้ภาพของ Portland และอาณาจักรต่าง ๆ ในป่าแฟนตาซีดูน่าเชื่อถือและชวนดื่มด่ำมากเป็นพิเศษ

จุดแข็งที่สุดของหนังอยู่ที่ขนาดและความพิถีพิถันของโลกที่สร้างขึ้น Knight ใช้ความยาวหนังระดับ 131 นาทีเพื่อค่อย ๆ ขยายตำนาน สังคม และกฎเกณฑ์ต่าง ๆ ของ Wildwood ให้แน่นแฟ้น แม้จะมีช่วงที่เดินเรื่องแบบทุ่มเทกับการอธิบายโลกมากกว่าปูพื้นตัวละคร แต่ภาพรวมกลับทำให้การเล่าเรื่องแบบ “เดินตามไปก่อนแล้วค่อยทำความเข้าใจ” ไม่รู้สึกติดขัดนัก หนังมีบรรยากาศใกล้เคียงงานพอร์ทัลแฟนตาซีคลาสสิกอย่าง Spirited Away, Labyrinth, The Chronicles of Narnia และ Coraline แต่ยังคงเอกลักษณ์ของ Laika ที่ชอบผลักขอบเขตของสต็อปโมชันให้ไปไกลกว่าเดิม

อีกด้านหนึ่ง Wildwood ไม่ได้อ่อนโยนอย่างที่หน้าตาชวนคิด แม้จะดูเหมือนผจญภัยสำหรับผู้ชมวัยเยาว์ แต่หนังมีความมืดและความรุนแรงพอสมควร เหตุการณ์ต่าง ๆ มีผลตามมาอย่างจริงจัง ตัวละครบาดเจ็บและมีคนตายจริง ทำให้โทนโดยรวมเข้มข้นจนสมกับเรต PG-13 มากกว่าจะเป็นหนังเด็กเบาสมอง ความจริงจังนี้ช่วยเพิ่มน้ำหนักให้ภารกิจของตัวละครและทำให้ความเสี่ยงในเรื่องรู้สึกจับต้องได้

อย่างไรก็ดี จุดที่หนังสะดุดคือการพัฒนาตัวละครหลัก โดยเฉพาะ Prue ที่แม้ Peyton Elizabeth Lee จะเล่นได้มีพลังและทำให้ตัวละครน่าติดตาม แต่บทกลับให้พื้นที่กับเธอไม่มากพอที่จะสร้างเอกลักษณ์ชัดเจน นอกเหนือจากบทบาทเด็กสาวที่ต้องชดใช้ความผิดและแบกรับความรับผิดชอบ ส่วน Curtis ของ Jacob Tremblay ใช้คอมเมดี้และเส้นทางจากเด็กธรรมดาไปสู่ฮีโร่ได้ดี แต่ช่วงที่หนังแยกเขาออกจาก Prue ไปเล่าเส้นเรื่องย่อยกับกลุ่มโจรฮีโร่ทำให้จังหวะโดยรวมแผ่วลงเล็กน้อย

ตัวร้ายอย่าง Alexandra ที่รับบทโดย Carey Mulligan เป็นอีกหนึ่งองค์ประกอบที่น่าสนใจที่สุดของเรื่อง เพราะแรงผลักดันจากความสูญเสียทำให้เธอดูมีมิติและน่าเชื่อถือมากกว่าการวางแผนชั่วร้ายของเธอเสียอีก Mulligan ถ่ายทอดความเปราะบางและความหม่นได้โดดเด่น และหนังใช้มุมมืดของตัวละครนี้สร้างภาพที่ชวนสะพรึงและต่างจากโทนสดใสของโลกส่วนใหญ่ได้ดี แม้จะมีความพยายามเชื่อมโยงเธอกับพ่อแม่ของ Prue ในช่วงท้าย แต่การปูพื้นเชิงธีมดังกล่าวยังไม่แนบเนียนพอที่จะทำให้การหักมุมทางอารมณ์ทรงพลังเต็มที่

สิ่งที่ช่วยยกระดับหนังอย่างมากคือทีมนักพากย์สมทบที่โดดเด่นและมีสีสัน ตั้งแต่ Mahershala Ali, Amandla Stenberg, Richard E. Grant, Tom Waits, Charlie Day ไปจนถึง Angela Bassett และ Awkwafina ซึ่งช่วยเติมบุคลิกให้ตัวละครสัตว์และสิ่งมีชีวิตในป่ามีชีวิตจริงและช่วยสร้างบรรยากาศของโลกได้อย่างมาก งานแอ็กชันก็ถูกออกแบบอย่างเร้าใจ มีทั้งฉากไล่ล่าและการต่อสู้ที่ใช้พื้นที่ในเฟรมอย่างชาญฉลาด ขณะที่ดนตรีของ Dario Marianelli ช่วยขับอารมณ์ด้วยเครื่องสายแนวโฟล์กและเสียงกีตาร์ที่ปรับตามสภาพแวดล้อมของเรื่อง

โดยรวมแล้ว Wildwood ถูกมองว่าเป็นงานแฟนตาซีแอนิเมชันที่งดงามยิ่งใหญ่และแสดงศักยภาพของสต็อปโมชันได้อย่างน่าทึ่ง แม้จะมีปัญหาเรื่องจังหวะและการสร้างตัวละครหลักให้จำติดหู แต่โลกของหนัง ความอลังการของงานฝีมือ และความกล้าที่จะจริงจังกับอารมณ์มืดหม่นก็ทำให้มันเป็นอีกผลงานที่สะท้อนมาตรฐานระดับสูงของ Laika ได้ชัดเจน