รีวิว Garfield: Escape from Monday — แคทการ์ตูนดังในเกมแพลตฟอร์ม 3D ที่สวยแต่เล่นน่าเบื่อ

Garfield: Escape from Monday คือเกมแพลตฟอร์ม 3 มิติจาก OSome Studio ที่หยิบเอกลักษณ์หลักของการ์ฟิลด์มาเล่าในเชิงโลกฝัน โดยโยนเจ้าแมวขี้บ่นเข้าไปในดินแดนเหนือจริงที่สร้างจากภาพจำเรื่องอาหาร ตั้งแต่ลาซานญ่า ขนมหวาน ไปจนถึงผักที่กลายเป็นฝันร้ายของเขา แนวคิดโดยรวมมีความชัดเจนและเข้ากับบุคลิกของต้นฉบับดี แต่ตัวบทและอารมณ์ขันเมตากลับวนอยู่กับมุกเดิม ๆ มากเกินไป จนแทนที่จะทำให้ตัวละครน่าจดจำ กลับยิ่งทำให้การเดินเรื่องดูยืดและน่าเหนื่อยใจ

เนื้อเรื่องเริ่มจากการ์ฟิลด์กินลาซานญ่าที่ดันเต็มไปด้วยผัก แล้วหลุดเข้าสู่ Dreamland ซึ่งถูกออกแบบเป็นด่านลักษณะคล้ายกระดานเกม ผู้เล่นต้องพาเขาฝ่าด่านต่าง ๆ เพื่อปลุกให้ตื่นขึ้นมา แกนหลักของเกมจึงไม่ได้ซับซ้อนนัก และตลอดเวลาที่เล่นจะมีการย้ำภาพลักษณ์การ์ฟิลด์ในฐานะแมวที่บ่นทุกอย่าง ทั้งบ่นเกม บ่นฉาก บ่นเพื่อน และบ่นระบบต่าง ๆ ของตัวเอง จนความขบขันแบบเสียดสีเริ่มกลายเป็นน้ำเสียงที่กรอบและน่ารำคาญแทน

จุดแข็งที่สุดของเกมอยู่ที่งานภาพและการออกแบบฉาก Dreamland ที่มีเสน่ห์แบบย้อนยุค คล้ายเกมแพลตฟอร์มยุค PS1 ที่ใช้สไตล์การ์ตูนแบบเรียบง่ายแต่โดดเด่น โลกทั้งสามธีมหลักอย่าง Veggie Nightmare, Sweet Kingdom และ Barbecue Desert มีลูกเล่นที่ผสมอาหารเข้ากับภาพจำแนวผจญภัยได้อย่างน่าสนใจ เช่น ทางเดินจากผักกาด หุ่นเหล็กขูดชีส หรือขนมที่ถูกนำมาทำเป็นฉากวิ่งและกระโดด ทำให้แม้ตัวเกมจะไม่ท้าทายมาก แต่อย่างน้อยก็มีภาพให้ดูเพลินอยู่ไม่น้อย

อย่างไรก็ตาม เมื่อมองในมุมของการเล่นจริง ระบบแพลตฟอร์มกลับเป็นจุดอ่อนสำคัญที่สุด การควบคุมการกระโดดและการเคลื่อนที่ของ Garfield ให้ความรู้สึกหน่วงและไม่แม่นยำ ทำให้การกะระยะหรือเปลี่ยนทิศกลางอากาศเป็นเรื่องน่าหงุดหงิด โดยเฉพาะเมื่อฉากหลังเริ่มซับซ้อนขึ้น ปัญหานี้ยิ่งหนักขึ้นเพราะกล้องในเกมไม่ค่อยนิ่งและควบคุมได้ไม่สม่ำเสมอ บางช่วงเหมือนจะเปิดให้หมุนมุมมองได้ แต่พอเข้าสู่ด่านจริงกลับมีการสลับมุมฉับพลันหรือไม่ยอมให้สำรวจพื้นที่ตามต้องการ

เกมพยายามเพิ่มความหลากหลายด้วยชุดแต่งกายที่มอบความสามารถเฉพาะ เช่น ชุดไก่งวงที่ช่วยบินได้ชั่วคราว ชุดชายหาดที่ให้เล่นบนกระดานหรือสเก็ตผ่านสิ่งกีดขวาง และชุดคาวบอยที่ใช้บ่วงเชือกเกี่ยวจุดต่าง ๆ แต่ระบบเหล่านี้ไม่ได้เปิดโอกาสให้ทดลองมากนัก เพราะเกมมักบอกผู้เล่นตรง ๆ ว่าควรใช้เมื่อไรและตรงไหน ส่งผลให้ลูกเล่นดูเป็นเพียงเครื่องมือแก้โจทย์มากกว่าจะเป็นระบบที่ส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์

อีกระบบหนึ่งคือการเก็บลาซานญ่าและขนมเพื่อไปเติมแต่งอพาร์ตเมนต์ของ Jon แบบเหนือจริง ซึ่งฟังดูเหมือนจะเป็นเมตาเกมที่ช่วยเพิ่มแรงจูงใจ แต่ในทางปฏิบัติกลับรู้สึกแยกขาดจากเกมหลักมากจนแทบลืมไปว่ามีอยู่ แม้เกมจะมีจุดเช็กพอยต์ให้ถี่พอช่วยลดความหงุดหงิดจากการตายตกหล่น แต่สิ่งนี้ก็เป็นเพียงการประคองอาการมากกว่าการแก้ปัญหารากของระบบควบคุมและกล้อง

โดยรวม IGN มองว่า Garfield: Escape from Monday เป็นเกมที่หน้าตาดีและมีไอเดียพอใช้ แต่ล้มเหลวในการทำให้การเล่นสนุกจริง ความงามแบบย้อนยุคกับฉากอาหารแฟนตาซีช่วยพยุงประสบการณ์ไว้ได้บ้าง ทว่าเมื่อรวมกับบทพูดที่น่ารำคาญ การควบคุมที่อืด และกล้องที่ไม่น่าไว้ใจ เกมนี้จึงกลายเป็นผลงานที่มีเสน่ห์ทางภาพมากกว่าความสนุกเชิงระบบ เหมาะจะมองเป็นของเล่นเชิงขำขันสำหรับแฟนการ์ฟิลด์มากกว่าจะเป็นแพลตฟอร์มเมอร์ที่น่าจดจำ