Star Trek: Strange New Worlds ตอนใหม่ใช้ลูกเล่นซิทคอม แต่ดันมีฉากพิกที่ดีที่สุดของซีซัน
ตอน “Like Chronitons Through the Hourglass” ของ Star Trek: Strange New Worlds ถูกวิจารณ์ว่าเป็นตอนที่พึ่งพากิมมิกมากเกินไป โดยให้ยาน Enterprise ถูกบังคับให้ดำเนินเรื่องในโทนโซปโอเปราแบบละครกลางวัน…

ตอน “Like Chronitons Through the Hourglass” ของ Star Trek: Strange New Worlds ถูกวิจารณ์ว่าเป็นตอนที่พึ่งพากิมมิกมากเกินไป โดยให้ยาน Enterprise ถูกบังคับให้ดำเนินเรื่องในโทนโซปโอเปราแบบละครกลางวัน ผ่านการแทรกแซงของ Trelane ตัวละครสายปริศนาคล้าย Q ที่กลับมาอีกครั้ง รูปแบบนี้สร้างสีสันได้ช่วงสั้น ๆ ด้วยฉากจัดแสงเว่อร์ การตัดต่อและการแสดงเกินจริง แต่เมื่อยืดเป็นตอนเต็มกลับดูฝืนและสิ้นเปลืองเวลาของซีซันสุดท้ายที่เหลืออยู่
อย่างไรก็ตาม แกนสำคัญของตอนกลับอยู่ที่ Captain Pike ซึ่งถูกมองว่าเป็นส่วนที่ดีที่สุดของเรื่องตอนนี้ แม้ถูกกลบด้วยโครงเรื่องเล่นมุก แต่บทก็พา Pike ไปเผชิญความเศร้าและการสูญเสียอย่างจริงจัง โดยเฉพาะการตายของ Marie Batel และชีวิตครอบครัวที่เขาเคยมีอยู่เพียงชั่วขณะในเส้นเวลาที่บิดเบี้ยว บทสนทนากับที่ปรึกษาเรือทำให้ Pike ยอมรับความเจ็บปวดจากสิ่งที่เคยเกิดขึ้น ทั้งลูกสาวที่เหมือนจะมีอยู่จริงในความทรงจำและชีวิตที่ไม่อาจย้อนคืนกลับมาได้
รีวิวชี้ว่า Anson Mount แสดงพลังได้อย่างโดดเด่นเป็นพิเศษในตอนนี้ และช่วยยกระดับฉากที่อาจกลายเป็นแค่เมโลดรามาให้กลายเป็นช่วงเวลาที่มีน้ำหนักทางอารมณ์ โดยเฉพาะประโยคเกี่ยวกับการสอนลูกอ่านหนังสือซึ่งสะท้อนความจริงอันเจ็บปวดของ Pike ได้อย่างแรงกล้า จุดนี้ทำให้ผู้เขียนมองว่าตอนนี้มีเรื่องราวที่ลึกกว่ากิมมิกซ่อนอยู่ แต่ถูกใช้พื้นที่ไม่คุ้มค่าเพราะโครงสร้างตอนที่เน้นล้อเลียนมากเกินไป
ขณะเดียวกัน การใช้ Trelane ในตอนนี้ถูกมองว่าเป็นเพียงตัวประกอบที่ไม่ค่อยมีบทบาทจริง เขาแทบไม่ได้มีอิทธิพลต่อการคลี่คลายปม และดูเหมือนถูกใส่เข้ามาเพื่ออ้างอิงความคลาสสิกของ Star Trek มากกว่าจะทำหน้าที่ทางการเล่าเรื่องอย่างมีน้ำหนัก รีวิวจึงมองว่าการอ้างถึงตัวละครเก่าไม่ได้พอจะชดเชยความอ่อนของโครงเรื่องใหม่ โดยเฉพาะเมื่อการตีความตัวละครใกล้เคียงต้นฉบับแต่ไม่ถึงขั้นน่าจดจำ
ตอนนี้ยังโยงไปถึงความสัมพันธ์ของ La’an กับ Spock ที่มีฉากสนทนาเรียบ ๆ แต่สะเทือนใจ เมื่อความไม่ลงรอยหลังการเลิกราถูกพูดออกมาตรง ๆ ฝั่ง La’an เหมือนยังเห็นแง่มนุษย์ใน Spock ได้บ้าง แต่ตัว Spock เองกลับยังนิ่งและเก็บอารมณ์แบบวัลแคน ส่งผลให้ฉากนี้มีความอึดอัดแต่จริงใจ เป็นอีกจุดที่ทำให้ตอนนี้ยังมีคุณค่าทางอารมณ์อยู่แม้ภาพรวมจะไม่แข็งแรง
ผู้เขียนยังตั้งข้อสังเกตเรื่องการหยิบ Sybok และรายละเอียดอ้างอิงจักรวาลเก่า ๆ มาใช้ โดยมองว่ายังคงเป็นการเก็บเศษเสี้ยวจากประวัติศาสตร์ Star Trek มากกว่าการสร้างเส้นเรื่องใหม่ที่จำเป็นต่อซีซัน ความรู้สึกโดยรวมคือ Strange New Worlds กำลังพึ่งรูปแบบตอนแปลกใหม่มากขึ้นเรื่อย ๆ แต่ไม่ใช่ทุกครั้งที่จะได้ผล และในตอนนี้สิ่งที่น่าจดจำที่สุดกลับไม่ใช่ตัวกิมมิก หากเป็นการที่ Pike ได้เผชิญหน้ากับความสูญเสียของตัวเองอย่างตรงไปตรงมา


