บทเรียนจาก Dune ที่หนัง Aegon’s Conquest ควรเอาไปใช้

บทความนี้เสนอว่า หาก Warner Bros. เดินหน้าสร้างภาพยนตร์ Game of Thrones: Aegon’s Conquest จริง สตูดิโอไม่ควรมองซีรีส์ Game of Thrones เป็นต้นแบบหลัก แต่ควรหยิบแนวทางจากภาพยนตร์ชุด Dune ของค่ายเดียวกันมาเป็นแม่แบบแทน เพราะทั้งสองเรื่องมีจุดร่วมสำคัญตรงการเล่าถึงผู้นำผู้พิชิตที่ไม่ได้เป็นฮีโร่แบบขาวสะอาด และต้องแบกรับผลลัพธ์อันโหดร้ายจากการยึดอำนาจของตนเอง

ผู้เขียนชี้ว่าการดัดแปลง Aegon’s Conquest ให้เป็นหนังโรงต้องเริ่มจากการหาผู้กำกับที่มีวิสัยทัศน์ชัดเจน เหมือนที่ Warner Bros. เคยไว้ใจผู้กำกับอย่าง Christopher Nolan, Denis Villeneuve และ Peter Jackson ในแฟรนไชส์ใหญ่ ๆ พร้อมทั้งต้องตัดสินใจให้ชัดว่าหนังจะเล่าแบบภาคเดียว สองภาค หรือเป็นไตรภาค โดยมองว่ารูปแบบสองภาคอาจเหมาะที่สุดต่อโครงเรื่องและจังหวะอารมณ์

เนื้อหาหลักของบทความเน้นความคล้ายระหว่าง Aegon the Conqueror กับ Paul Atreides จาก Dune ทั้งคู่เป็นตัวละครที่ความเชื่อเรื่องคำพยากรณ์ผลักให้ก่อสงครามและตัดสินใจบนความศรัทธาว่าเป้าหมายใหญ่สำคัญกว่าความสูญเสียเฉพาะหน้า ในมุมของผู้เขียน Dune ทำได้ดีมากในการทำให้ผู้ชมสนใจตัวละครที่มีด้านมืดและค่อย ๆ เห็นการไถลสู่ความเป็นทรราช ซึ่งเป็นทิศทางที่ Aegon’s Conquest ควรยึดเป็นแกนหลัก

อีกประเด็นคือความสำคัญของการทำให้เรื่องราวยังคงเป็น “เรื่องของ Aegon” แม้จะมีตัวละครประกอบมากมาย บทความมองว่าเช่นเดียวกับ Dune ที่ใช้ตัวละครรอบข้างช่วยสะท้อนมิติของ Paul หนัง Aegon’s Conquest ควรใช้ Visenya และ Rhaenys ซึ่งเป็นภรรยาสองคนและพันธมิตรสำคัญของ Aegon มาช่วยเพิ่มน้ำหนักทางอารมณ์และความเป็นมนุษย์ให้ตัวเอก โดยไม่ปล่อยให้เรื่องแตกกระจายไปกับตัวละครยิบย่อยจำนวนมาก

ผู้เขียนยังเตือนว่าเนื้อหาใน Fire & Blood มีลักษณะเป็นพงศาวดารสั้น ๆ และเหตุการณ์แบบ “แล้วก็เกิดสิ่งนี้ จากนั้นก็เกิดสิ่งนั้น” ทำให้เสี่ยงต่อการกลายเป็นหนังที่เต็มไปด้วยฉากรบมังกรซ้ำ ๆ จนคนดูล้า จึงควรเลือกแสดงฉากใหญ่เฉพาะช่วงที่จำเป็น และปล่อยให้บางศึกถูกสื่อด้วยการตัดต่อหรือผลลัพธ์หลังการสู้รบ แทนการโชว์งาน CGI ต่อเนื่องจนหมดแรงปะทะทางอารมณ์

โดยสรุป บทความมองว่าโปรเจกต์ Aegon’s Conquest จะสำเร็จได้ก็ต่อเมื่อ Warner Bros. กล้าทำหนังมหากาพย์ที่เน้นตัวละคร การเมือง และผลข้างเคียงของการพิชิต มากกว่าการพึ่งฉากแอ็กชันแฟนตาซีเพียงอย่างเดียว หากทำได้ตามสูตรของ Dune ก็อาจทำให้เรื่องราวของผู้พิชิตที่ไม่น่าเอาใจช่วย กลายเป็นหนังโรงที่น่าติดตามและมีน้ำหนักทางดราม่าได้จริง