A Talent for Murder รีวิว: หนังลึกลับที่ภาพสวยแต่พลังระทึกไม่ถึง

A Talent for Murder เป็นภาพยนตร์ที่ดัดแปลงจากบทละครเวทีของ Joanna Murray-Smith โดย Anton Corbijn กำกับ และเล่าเรื่องแบบก้ำกึ่งระหว่างหนังฆาตกรรมสืบสวนกับดราม่าห้องแคบ ๆ ตัวเรื่องเริ่มจาก Edward Ridgeway พนักงานหนุ่มของเอเจนซีวรรณกรรมในนิวยอร์กที่ถูกส่งไปสวิตเซอร์แลนด์เพื่อเกลี้ยกล่อม Patricia Highsmith นักเขียนชื่อดังให้เขียนนิยาย Ripley อีกเล่มให้สำเร็จ ภารกิจนี้มีเดิมพันเรื่องงานและอนาคตของเขา แต่ก็พาไปสู่บรรยากาศที่ดูเหมือนจะมีอันตรายซ่อนอยู่ตลอดเวลา

Helen Mirren รับบท Highsmith ในเวอร์ชันที่หงุดหงิด เจ้าอารมณ์ และควบคุมทุกอย่าง ขณะที่ Alden Ehrenreich เล่นเป็น Edward ผู้ดูเหมือนใสซื่อแต่ค่อย ๆ เผยชั้นเชิงของตัวเอง การปะทะกันของสองนักแสดงเป็นหนึ่งในจุดแข็งของหนัง และยังมี Olivia Cooke ที่เข้ามาเติมสีสันในบท Clementine Balfour แม้ตัวละครจะถูกเขียนมาแบบค่อนข้างตรงไปตรงมา

อย่างไรก็ตาม จุดที่รีวิวมองว่าหนังสะดุดคือโครงสร้างแบบ “เรื่องซ้อนเรื่อง” หลังจากปูพื้นความขัดแย้งหลักแล้ว หนังกลับใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการเล่าเรื่องสมมติที่ Edward และ Highsmith กำลังช่วยกันวางพล็อตอยู่ ทำให้สิ่งที่ควรเป็นแกนของความตื่นเต้นกลายเป็นการนั่งฟังคนสองคนคุยกันถึงนิยายที่ยังไม่เกิดขึ้นจริง ผลคือทั้งเส้นเรื่องจริงและเส้นเรื่องในจินตนาการต่างถูกลดทอนน้ำหนักไปพร้อมกัน

รีวิวชี้ว่าแนวทางแบบนี้ทำให้หนังขาดแรงส่งและความลุ้นแบบที่หนังสืบสวนห้องปิดหรือหนังหักมุมที่ดีควรมี โดยเฉพาะเมื่อเทียบกับงานคลาสสิกอย่าง Sleuth หรือ Deathtrap ที่มักพึ่งจังหวะเฉลยครั้งใหญ่เพื่อเปลี่ยนความหมายของเรื่องทั้งเรื่อง แต่ A Talent for Murder กลับไม่มอบ “จังหวะพลิกเกม” ที่หนักพอจะทำให้ผู้ชมรู้สึกสะใจหรือประหลาดใจจริง ๆ

แม้กระนั้น หนังยังมีองค์ประกอบงานสร้างที่โดดเด่น ภาพสถานที่ถ่ายทำสวยงาม มีงานเครื่องแต่งกายและโปรดักชันดีเยี่ยม และการถ่ายภาพของ Robbie Ryan ก็ช่วยยกระดับบรรยากาศให้หรูหราและมีเสน่ห์ในเชิงภาพ แต่ความงามเหล่านี้ไม่สามารถชดเชยการขาดความแปลกใหม่และความตึงเครียดได้ทั้งหมด

ภาพรวมแล้ว รีวิวมองว่า A Talent for Murder มีไอเดียน่าสนใจและนักแสดงแข็งแรง แต่กลับถูกฉุดด้วยการดัดแปลงที่เนิบนาบเกินไปและไม่เหมาะกับพลังของหนังสืบสวนบนจอใหญ่ จึงเป็นผลงานที่ดูดีและเล่นกับความคิดได้พอสมควร แต่ไม่สามารถสร้างความระทึกหรือเซอร์ไพรส์ได้เท่าที่ศักยภาพของพล็อตเอื้ออำนวย