ปุ๋ยแพงสะท้อนการพึ่งพาฟอสซิลของเกษตรกรรม และดันทางเลือกปุ๋ยชีวภาพขึ้นมา
ราคาปุ๋ยทั่วโลกผันผวนหนักในปีนี้ สะท้อนให้เห็นว่าเกษตรกรรมยังผูกกับเชื้อเพลิงฟอสซิลอย่างลึกซึ้ง โดยเฉพาะก๊าซธรรมชาติที่เป็นทั้งแหล่งพลังงานและวัตถุดิบหลักในการผลิตแอมโมเนีย ซึ่งเป็นส่วนประกอบสำคัญของปุ๋ยไนโตรเจน เมื่อราคาก๊าซพุ่งขึ้นจากความขัดแย้งในอิหร่าน ราคาปุ๋ยก็พุ่งตามไปด้วย ขณะที่การหยุดชะงักของการขนส่งผ่านช่องแคบฮอร์มุซยิ่งซ้ำเติมปัญหาซัพพลาย โดยรายงานของธนาคารโลกเตือนว่าประเทศยากจนบางแห่งอาจเข้าถึงปุ๋ยได้ยากขึ้นกว่าเดิม
บทความชี้ว่าปุ๋ยเคมีมีความอ่อนไหวต่อความผันผวนของพลังงานมากเป็นพิเศษ เพราะก๊าซธรรมชาติไม่ได้ใช้แค่ให้ความร้อนหรือไฟฟ้า แต่ยังเป็นสารตั้งต้นในกระบวนการผลิตด้วย ช่วงเดือนเมษายนราคายูเรียซึ่งเป็นปุ๋ยที่ใช้กันแพร่หลายที่สุดเคยทะยานเหนือ 850 ดอลลาร์ต่อเมตริกตัน เพิ่มขึ้นราว 80% จากก่อนเกิดความขัดแย้ง และสูงสุดนับตั้งแต่ช่วงที่สงครามรัสเซีย-ยูเครนเคยดันต้นทุนปุ๋ยขึ้นทำสถิติใหม่ แม้ราคาจะย่อลงมาบ้าง แต่แนวโน้มระยะยาวยังเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน
ผู้ผลิตปุ๋ยทางเลือกอย่าง Pivot Bio และ Switch Bioworks มองว่านี่คือจังหวะที่ตลาดเริ่มเปิดรับนวัตกรรมมากขึ้น ทั้งสองบริษัทพัฒนาแนวทางใช้จุลินทรีย์ดัดแปลงหรือจุลินทรีย์ขั้นสูงเพื่อช่วยเติมไนโตรเจนให้พืช ลดการพึ่งพาปุ๋ยสังเคราะห์ที่โยงกับก๊าซธรรมชาติ Pivot ระบุว่าผลิตภัณฑ์ของบริษัทแข่งขันด้านราคาได้ในปัจจุบัน และไม่เผชิญแรงกระแทกจากราคาก๊าซเหมือนปุ๋ยเคมี จึงสามารถเสนอเงื่อนไขราคาที่มั่นคงกว่าให้เกษตรกรได้
อย่างไรก็ตาม เทคโนโลยีเหล่านี้ยังทดแทนปุ๋ยเคมีได้เพียงบางส่วน Pivot ประเมินว่าผลิตภัณฑ์ของตนทดแทนปุ๋ยสังเคราะห์ได้ราว 25% ในสภาพการเพาะปลูกปัจจุบัน และหวังจะเพิ่มสัดส่วนไปถึง 40%–50% ในอนาคต ข้อจำกัดดังกล่าวสะท้อนว่าการเปลี่ยนผ่านยังต้องใช้เวลา แต่ก็เป็นก้าวสำคัญในการลดการผูกติดของระบบอาหารกับเชื้อเพลิงฟอสซิล
ต้นทุนปุ๋ยที่สูงยังส่งแรงกดดันโดยตรงต่อเกษตรกร เพราะกำไรในภาคเกษตรมักบางมากอยู่แล้ว เมื่อค่าปัจจัยการผลิตเพิ่มขึ้น ย่อมกระทบต้นทุนอาหารและท้ายที่สุดส่งผ่านไปยังผู้บริโภคในรูปของราคาของกินในซูเปอร์มาร์เก็ต บทความยังระบุว่าค่าเชื้อเพลิงดีเซลของเกษตรกรผันผวนอย่างหนักในปีนี้ จึงยิ่งตอกย้ำว่าห่วงโซ่อาหารโลกยังพึ่งพาพลังงานฟอสซิลในหลายจุด
ในมุมกว้าง บทความมองว่าวิกฤตครั้งนี้อาจเป็นสัญญาณเตือนว่าโครงสร้างการผลิตอาหารแบบเดิมมีความเปราะบาง ทั้งจากความเสี่ยงด้านภูมิรัฐศาสตร์และการเปลี่ยนแปลงของตลาดพลังงาน ผู้เขียนและผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมจึงเห็นตรงกันว่า หากต้องการทำให้ระบบอาหารยั่งยืนและเสถียรกว่าเดิม จำเป็นต้องค่อยๆ ลดการพึ่งพาปุ๋ยที่ผลิตจากฟอสซิล และเร่งพัฒนาเทคโนโลยีทางเลือกที่ตอบโจทย์ทั้งต้นทุนและสิ่งแวดล้อม
