คอลัมน์ชี้ว่า MMO ยุคใหม่ “ไม่ยอมให้เสียเวลา” จนเสน่ห์ของโลกออนไลน์หายไป

คอลัมน์นี้หยิบประสบการณ์กลับไปเล่น Star Wars Galaxies เซิร์ฟเวอร์เถื่อนของเกม MMO ยุคต้นทศวรรษ 2000 ที่ปิดให้บริการไปนานแล้ว มาเปรียบเทียบกับ World of Warcraft และ MMO สมัยใหม่ เพื่อชี้ว่าความ “เสียเวลา” ในความหมายของการได้ใช้ชีวิตอยู่ในโลกเสมือนอย่างไร้จุดหมายบ้าง กลับเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้เกมแนวนี้น่าหลงใหลมากกว่าการไล่ตามรางวัลและกิจกรรมตามตารางแบบปัจจุบัน

ผู้เขียนเล่าว่าหลังผ่านบทสอนเล่นใน Star Wars Galaxies ก็ถูกโยนไปยัง Mos Eisley ที่กำลังมีการสู้รบระหว่างฝ่ายกบฏกับฝ่ายจักรวรรดิ และแม้กราฟิกกับแอนิเมชันจะดูเก่า แต่เกมกลับสร้างความรู้สึกมีชีวิตชีวาและคาดเดาไม่ได้มากกว่าที่เขาเจอใน MMO ยุคใหม่มานาน เขามองว่าปัจจุบันเกมถูกออกแบบให้ผู้เล่นทำกิจกรรมให้เร็วที่สุด วิ่งตามอีเวนต์รายสัปดาห์ ดันเจี้ยน หรือภารกิจที่กำหนดไว้ เพื่ออัปเกรดค่าพลังและความก้าวหน้าแบบเป็นเส้นตรง

บทความไม่ได้ปฏิเสธว่าระบบแบบนี้มีประสิทธิภาพและออกแบบมาดีกว่าในแง่การพาผู้เล่นไปสู่เป้าหมายที่วัดผลได้ แต่ชี้ว่าความมหัศจรรย์ของ MMO มักเกิดขึ้นเมื่อผู้เล่นออกนอกเส้นทางหลัก มากกว่าตอน “ทำตามเช็กลิสต์” ผู้เขียนยกตัวอย่างช่วงเวลาที่น่าจดจำใน WoW เช่น การเดินอ้อมผ่านโซนเลเวลเก่า การพบผู้เล่นอีกฝ่ายในพื้นที่เปิดโลก และเหตุการณ์เล็กๆ อย่างการได้รับการฮีลจากคนแปลกหน้าที่ช่วยชีวิตไว้ได้พอดี

ในมุมของ Star Wars Galaxies ผู้เขียนอธิบายว่าตัวเกมเปิดพื้นที่ให้ทำสิ่งเล็กๆ ที่ดูไม่เร่งด่วน เช่น สำรวจแร่ เก็บทรัพยากร ล่าซากวอมป์แรตมาทำวัตถุดิบ หรือเรียนรู้ระบบคราฟต์และสกิลที่ไม่บอกชัดว่าควรไล่ไปทางไหน เขายอมรับว่าแทบไม่ได้ทำเควสต์ใหญ่หรือสู้กับศัตรูที่น่าจดจำเลย แต่กลับรู้สึกว่าเวลาที่ใช้ไปนั้นมีค่า เพราะทุกกิจกรรมพาไปเจอผู้เล่นคนอื่น เมืองที่ผู้เล่นสร้างเอง และฉากหลังของโลกที่เหมือนยังมีคนอาศัยอยู่จริง

สาระสำคัญของบทความคือการตั้งคำถามต่อทิศทางของ MMO ยุคใหม่ที่มุ่งลดความลังเลและลดเวลาว่างของผู้เล่นจนเกือบหมด จนโลกเกมกลายเป็นชุดของภารกิจประสิทธิภาพสูงมากกว่าจะเป็นสถานที่ให้หลงทาง สำรวจ และบังเอิญพบปะกัน ผู้เขียนจึงเสนอในเชิงอารมณ์ว่า สิ่งที่เกมออนไลน์ควร “คืนกลับมา” ไม่ใช่ความเร็ว แต่คือความสามารถในการปล่อยให้ผู้เล่นเสียเวลาในโลกเดียวกันอย่างมีความหมาย ซึ่งเป็นสิ่งที่ Star Wars Galaxies เคยทำได้ดี และยังคงถูกจดจำได้แม้ตัวเกมจะตายไปแล้ว